X
تبلیغات
رایتل

آخرین بازمانده دوران طلایی سنتز تکاملی (یادداشت اول)
 

                                                                   mayr2

 

ارنست مایر کسی بود که نظریه تکامل داروین را با نظریه وراثت مندلی ترکیب کرد. وی  هشتاد سال از عمر خود را صرف مطالعه سیستماتیک طبیعت نمود. ارنست مطالعات خود را به عنوان یک پرنده شناس آغاز نمود , سپس به فرگشت گرایش پیدا کرد و در دوران پایانی عمر خود به فلسفه زیست شناسی علاقمند شد.  عمر طولانی و اشتیاق فراوانش باعث شد تا وی در تاریخ مطالعات فرگشتی در قرن بیستم جایگاهی ویژه به خود اختصاص دهد. وی این امکان را نیز یافت تا این تاریخ را خود به رشته تحریر درآورد.

 

                              3


در مقاله ای که به مناسبت یکصدمین سالگرد تولدش در جولای گذشته منتشر شد مایر خود را به عنوان آخرین بازمانده دوران طلایی سنتز فرگشتی معرفی کرده است.  در این دوران که مربوط به اواسط قرن بیستم میلادی می باشد دو نظریه تکامل داروین از طریق انتخاب طبیعی و نظریه وراثت مندل با یکدیگر ترکیب شدند. مایر بر این مساله پافشاری می کرد که ژنتیک دانان فقط به این مساله که موجودات زنده چگونه با شرایط زندگی خود سازگار شده اند پاسخ داده اند. برای اینکه سنتز تکاملی کامل شود باید به این سئوال اساسی که گونه های جدید چگونه ایجاد می شوند, می بایست پاسخ داده می شد.  مایر نقش مهمی در روشن شدن زوایای این بعد از نظریه ترکیبی تکامل داشت وی این مساله را در کتاب
Systematics and Origin of Species(1942) مورد اشاره قرار داده است .

  4
 

مایر همچنین مفهوم زیستی گونه را تشریح کرده است . در این دیدگاه گونه ها به عنوان اشکالی که به وسیله مجموعه ای از صفات شناخته می شوند معرفی نمی شوند , بلکه در این مفهوم گونه ها به صورت جمعیت های درون بارور که به وسیله جدایی تولید مثلی از سایر گونه ها مجزا می شوند تعریف شده اند. مایر نقش مهم جدایی جغرافیایی را در شکل گیری گونه های جدید مورد تاکید قرار می دهد. هنگامی که بخشی از یک جمعیت به طور فیزیکی از آن مجزا می شود می تواند متحمل یک مسیر تکاملی مستقل گردد که در نهایت باعث شکل گیری مکانیسم های جدایی تولید مثلی و ایجاد دو گونه خواهد شد.

 

ارنست والتر مایر در Kempton باواریای آلمان در سال 1904 میلادی دیده به جهان گشود. پدرش Otto که یک قاضی بود در ایجاد عشق ارنست به طبیعت نقش مهمی داشته است . گرایش خانواده مایر به سمت پزشکی وی را به سمت مطالعات پزشکی سوق داد. با این وجود انتخاب دانشگاه محل تحصیلش(Greifswald) تحت تاثیر علاقه اش به پرندگان قرار گرفت. مایر به قصد ارایه یک گزارش در مورد مشاهد یک پرنده نادر با Erwin Stresemann که موزه دار پرندگان در دانشگاه برلین بود تماس گرفت . در سال 1925 میلادی به برلین رفت و تحت نظارت Stresemann در 21 سالگی موفق به اخذ PhD از دانشگاه برلین شد.

وی  در ابتدای جوانی با انجام سفرهای اکتشافی طولانی مدت از شیوه طبیعی دانان بزرگ ویکتوریایی پیروی کرد. وی سفرهای اکتشافی خود را  به منظور جمع آوری نمونه برای موزه تاریخ طبیعی آمریکا و موزه Lord Walter Rotschild به گینه نو , جزایر سلیمان و مناطق حاره انجام داد. پس از آن در سال 1930 به برلین بازگشت . در 1931 برای گرفتن سمتی در موزه تاریخ طبیعی آمریکا به ایالات متحده رفت .

در 1935 میلادی با Margarete Gretel Simon ازدواج کرد. زندگی مشترک آنها تا زمان مرگ مارگارت در 1990 ادامه داشت.

مایر موزه تارخ طبیعی آمریکا را در 1953 ترک کرد و به عنوان استاد جانور شناسی موزه جانورشناسی مقایسه ای دانشگاه هاروارد در ماساچوست مشغول به کار شد. وی بقیه عمر خود را در هاروارد باقی ماند. از 1961 تا 1970  به عنوان رییس موزه جانورشناسی مقایسه ای فعالیت کرد و در سال 1975 استاد Emeritus گردید.

 

ادامه دارد ...